หน้าแรก > diary, Reflection > Past blog:งานแต่งงาน…คืนฝนตก..กับ…M4ที่มืดมิด

Past blog:งานแต่งงาน…คืนฝนตก..กับ…M4ที่มืดมิด

เปิดประเด็นนี้ขึ้นมาในคืนวันอาทิตย์ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปราย เสียงหยดน้ำข้างหน้าต่างกับสายลมที่พัดผ่านพุ่มไม้กระซิบตัดกัน เป็นระยะๆ ลมเย็นๆ ลอดบานหน้าต่างมากระทบต้นแขน ขนลุกซู่ เตือนพอให้รู้ว่าหน้าหนาวกำลังจะมาเยือนในอีกไม่ช้า…….(และควรจะลุกไปปิดกระจกซะ เป็นหวัดมาจะไม่มีใครสงสาร…!)

บรรยากาศอย่างนี้ไม่ใช่ว่า ทำให้lovesickขนาดหนัก ถึงต้องมาระบายใส่ Blogroll บางๆอันนี้หรอก
แต่พอดีวันนี้ได้ไปร่วมงานเเต่งงานของลูกสาวเพื่อนสนิทของพ่อสมัยพ่อเคยอยู่ที่นี้มา

เป็นงานแต่งงานระหว่างสองบ่าวสาวซึ่งเป็นนักศิลป์ทั้งคู่
เจ้าบ่าวเป็น computer graphic มือฉมัง งานชิ้นล่าสุดเหมือนจะเป็น หนัง SupermanII
ส่วนเจ้าสาว เป็นนักศิลปะแนวประยุกศ์ ผลงานของเธอมีหลากหลายรูปแบบทั้งงานเขียนและงานปั้น
เป็นแต่งงานที่ผมประทับใจมากที่เดียวทั้ง content และ context ของมัน

งานเเบ่งเป็นสองช่วง ช่วงแรก เป็นช่วงพิธีการ จัดที่ Taplow Court , Grand cultural centre และเป็นศูนย์พุทธที่ผมไปประจำ  ช่วงที่สอง จัดที่หอศิลป์ใกล้ๆ งานเป็นงานเเบบเรียบง่าย แต่มีความดูดีและน่าจดจำ

Reception เป็น gallaryแสดงงานของ Chris และ Hiromi มีเสียง Flute กับ Cello เคล้า Pim กับ Lemonade ได้อารมณ์หน้าร้อนอังกฤษจริงๆ  หลังจากนั้นก็เป็น มื้อเย็นที่ไม่หรูจนเกินเลย เสียงหัวเราะเคล้าเสียงแซวคู่เจ้าบ่าวสาว มันเหมือนเป็นการฉลอง’มิตรภาพ’ ระหว่าง Chris Hiromi ครอบครัว และเพื่อนๆ ซะมากกว่าจะเป็นงานแต่งงาน หลังจากอาหารเย็น การแสดงชุดเล็กๆโดยเพื่อนๆและคริสก็เริ่มขึ้น ชุดแสดงหลากหลาย มีทั้ง Greece Dance, Duo, Opera ประทับใจและกดดันต่อมน้ำตาจริงๆ โดยเฉพาะเพลงที่เพื่อนของ Hiromi ร้องให้แม่ของเธอ (!..โอ้พระพุทธ T-T ) จบด้วย Speech ของพ่อเจ้าสาวและกล่าวขอบคุณโดย Chris…. หลังจากช่วยงานอยู่ต่อซักพัก ผมก็ลากลับบ้านก่อนที่คู่บ่าวสาวจะเริ่ม First Dance เพื่อเปิด floor disco ของค่ำคืนนั้นตามประสาบ้านคนอยู่ไกล

ระหว่างที่ขับรถผ่าความมืดบน M4 กลับบ้าน ใจก็นึกถึงงานที่พึ่งได้ไปร่วมมา….เพลงเเสนหวาน..เค้กแสนอร่อย..แต่สิ่งที่ผมประทับใจมากก็คือ
งานแต่งงานนี้มีแขกมาร่วมไม่เยอะเลย (ไม่ถึง20ได้มั้ง?) ทั้งๆที่มีในงานมีคนมาเกือบร้อย  เพราะเกือบทุกคนที่อยู่ที่นั่นทุกคนมีส่วนร่วมสร้างงาน คนหนึ่งจัดห้อง คนโน้นเล่นดนตรี จัดโต๊ะ โบกรถ(ผมเอง!) ต้อนรับดูแลคนร่วมงาน ผมรู้สึกสนุกกับงานนี้มาก ทั้งๆที่ส่วนตัวจะไม่ค่อยชอบไปที่คนมากๆ เท่าไหร…อาจจะเป็นเพราะผมไม่ค่อยชอบเป็นแขก….. งานนี้เหมือนเป็นงานฺฉลองของทุกคน ไม่ใช่เฉพาะคู่บ่าวสาว หรือของพ่อแม่(ในบางกรณี) งานนี้เหมือนเป็นตัวตนของ Hiromi และ Chris จริงๆ ไม่ใช่ใครมาจัดให้

และจะว่าไปงานแต่งงานนี้ก็เป็นงานแต่งงานแรกที่ได้เข้าร่วมหลังจากที่จากบ้านมา 11ปีที่แล้ว  จำไม่ได้ว่าครั้งสุดท้ายนั้นเมื่อไหร่  ที่จำได้คือโดนญาติๆกล่อมแกมบังคับให้ขึ้นไปร้องเพลงให้เจ้าบ่าว/สาวกับน้องชาย  นี้ก็หมายว่างานนี้เป็นงานแรก ที่ได้ไปร่วมช่วยตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่มมาว่างั้น!!  อย่างที่กล่าวไว้ ตอนเด็กๆ ออกจะเกลียดงานแต่งงานด้วยซ้ำ เพราะนอกจากกลัวที่จะถูกบังคับให้ร้องเพลงอีกยังต้องฟัง บทความยาวๆกล่าวร่างถึงความดีงามของคู่บ่าวสาว  ทั้งๆที่ในบ้างครั้งคนพูดก็แค่อ่านตามสคริป และไม่ได้รู้จักคู่บ่าวสาวเลย ดูมันจอมปลอมและเต็มไปด้วยพิธีการชอบกล

แต่มาครั้งนี้ รู้สึกถึงความแตกต่างที่เปลี่ยนไป  คงเป็นเพราะเราได้เห็นโลกเพิ่มขึ้นและเริ่มที่จะ appreciate ถึงความ’ยาก’ กว่าคนสองคนจะได้ประสานมือแล้วพูดคำสั้นๆ ว่า “I Do

งานแต่งงานมองในแง่หนึ่งมันก็เป็นผล(cause) ของเหตุ(effect)ซึ่งในที่นี้ก็คือความรักระหว่างคนสองคน
(โอเคๆ ใครจะเถียงว่ามันก็ไม่เสมอไปก็เชิญ!!)
ความรักงั้นเหรอ…………….
ความรัก…….อืม………………………..
ผมเคยคิดเหมือนกันนะครับว่าความรักหรือเงื่อนไขผูกมัดต่างๆ ที่มนุษย์สร้างขึ้นมาก็เพื่อผูกมัดตนเองและให้ความมั่นใจแก่ตัวเราในระดับหนึ่ง
ใจต่างหากที่เป็นสิ่งที่รั้งให้คนสองคนไม่จากกัน
ผมเคยดูหนังของดาราคนโปรด เรื่อง Breakfast in Tiffany ตอนแรกก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่
ดูๆ ก็เป็นเรื่องของสังคมฉาบฉวยกับคู่รักหวานๆ กับนางเอกที่ผมตกหลุมรักสมัยแตกเนื้อหนุ่มใหม่ๆ (*ฮ่ะๆ)

แต่พอมานึกถึงตอนนี้แล้วผมถึงบางอ้อ
เพราะมันถกเถียงเกี่ยวกับเรื่องนี้ -ความรัก ความผูกพัน ความผูกมัด กับธรรมชาติของชีวิตคู่ของคน
ลองไปดูนะครับ แล้วมาเล่าสู่กันฟังว่า ดูแล้ว มีความเห็นว่าอย่างไร

กลับมาเรื่องที่เราขึ้นต้น
จะว่าไปแล้วตัวเองก็คงจะไม่ qualify ในการเขียนต่อในหัวข้อนี้เท่าไหร่ คงจะพอแชร์ได้ก็แค่จากมุมมองและประสบการ์ณของผมเอง…แล้วจะ

กลับมาเร็วๆนี้ครับ

รูปประกอบ – Lock our love at Florence

หมวดหมู่:diary, Reflection ป้ายกำกับ:
  1. พฤษภาคม 29, 2011 ที่ 3:27 pm

    ผ่านมาอ่านพอดี สนุกมากเลย ขอบคุณนะค่ะ

  1. No trackbacks yet.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: