หน้าแรก > Inspiration > …คืออะไร

…คืออะไร

…คือ:

ผมว่าความรักคือการอยากจะให้ใครซักคนมีความสุข โดยไม่ต้องหวังอะไรคืนมามาก
ฟังดู clichy ไหม? แต่นั่นมันคือสิ่งที่ผมเชื่อ

การให้คือการสร้างเหตุ หว่านเม็ดลงดินไป
วันเวลาผ่านไป ฤดูที่เปลี่ยน ถึงเม็ดนี้มันยังไม่งอกซักที แต่ในเวลาที่ถูกต้องมันก็จะงอกขึ้นมาเอง

ผมเอง เป็นคนใจร้อน เอาใจตัวเองอยู่เสมอ บางครั้งก็หงุดหงิดเวลาผลมันไม่ออก และยิ่งเหนื่อยๆด้วยแล้ว พาลน้อยใจตัวเองไปซะอีก

เพื่อนถามผมระหว่างคุยกันเรื่อง relationship ในรถขับผ่าความมืดบนถนนเส้นหนึ่งในอังกฤษเมื่อหลายปีก่อนว่า  แล้วนายเคยคิดไหมว่านอกจากอยากได้อะไรจาก relationshipแล้ว นายอยากให้อะไร?

ผมเก็บมาคิด

คิด สวดมนต์ แล้วก็คิดอีก….แล้วผมก็คิดได้ว่าผมอยากได้และอยากให้อะไร….

อยากจะให้ความสบายใจ อยากจะให้ความมั่นใจ และอยากจะเป็นอะไรที่มั่นคงและไม่เปลี่ยนแปลงสำหรับใครซักคน
เป็นทั้งเพื่อน คนที่เข้าใจ คนที่รู้ใจ คนปลอบใจ ให้กำลังใจและมีความอภัยให้เสมอ

อยากจะได้ความสบายใจ อยากจะได้ความมั่นใจ และอยากจะมีอะไรที่มั่นคงและไม่เปลี่ยนแปลงจากใครซักคน
เป็นทั้งเพื่อน คนที่เข้าใจ คนที่รู้ใจ คนปลอบใจ มีกำลังใจและมีความอภัยให้เสมอ

และผมก็รู้ตัวว่าสิ่งที่ผมอยากได้มันไม่แตกต่างกับสิ่งที่ผมอยากให้เลย  ต้องขอบคุณเพื่อนคนนั้นที่ทำให้ผมเข้าใจในความต้องการของตัวเองมากขึ้น

ผมไม่เคยเชื่อเรื่องพรมลิขิต หรือด้ายแดงแฝงใจที่ใครๆว่าโยงระหว่างคนสองคนอยู่ ผมเชื่อเรื่องความตั้งใจ และความจริงใจ และจริงจัง แต่ผมก็ไม่ได้ไม่เชื่อในเรื่องของดวงเลยนะครับการที่คนสองคนได้มาเจอกันและชอบพอกันนั้นมันคงต้องมีความบังเอิญในระดับหนึ่ง แต่ตอนต่อไปจะเป็นอย่างไรนั้น มันเป็นเรื่องของคนสองคนที่จะตกลง ติดตาม และดูแลสิ่งที่เกิดขึ้นมาตรงนั้น

ได้ฟังเพลงหนึ่งของ All for Men (ชื่อเหมือนRoll-on ไหม?)

ความรักไม่ใช่ของเรา รักก็อยู่ของมัน ไม่มีแล้ว ก็ช่างมันเถอะ
อยากให้มันอยู่นาน..นาน ก็ต้องอยู่ที่เธอ ดูแล รักษา มันเอาไว้
แต่ ถ้าเสียมันไปอีก ก็ช่วยไม่ได้หรอก บอกใจเอาไว้
ว่า..รักไม่ใช่ของเรา

ถึงแม้ความรักมันจะเป็นอะไรที่เกิดมาจากคนสองคน  แต่หลังจากที่มันเกิดขี้นมาแล้ว เหมือนมันจะมีชีวิตเป็นของมันเอง มีตัวตน ที่บางครั้งก็แตกต่างจากสองคนที่สร้างมันขึ้นมา

เอาแต่ใจ บอบบาง สุขล้น

อาจาร์ย ไดซากุ อิเคดะ เคยกล่าวไว้ว่าผู้ชายควรจะดูแลผู้หญิงที่ตนชอบให้เหมือนกับดูแลลูกสาว  ยากนะ การที่จะรักคนแปลกหน้าให้เหมือนกับลูกตัวเอง  แต่ในความนัยนี้ ผมดีความได้ว่าการเป็นพ่อหรือแม่ของใครซักคน มันเเปลว่าไม่ว่า ลูก จะทำอะไร หรือ response อย่างไรกับสิ่งที่เราทำให้ เราก็ยังรักเค้าอยู่เสมอ ต่อให้เค้างอแง เกเร ไปโน่นนี่โดยไม่รายงาน เราก็ยังเหมือนเดิมเป็นอะไรที่ไม่เปลี่ยนแปลง

ฟังดูยากเนอะ…..แต่ไม่ใช่เป็นไปไม่ได้ และมีคนทำได้มากมายในโลกนี้ใช่ไหม?

หมวดหมู่:Inspiration
  1. ยังไม่มีความเห็น
  1. No trackbacks yet.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: