หน้าแรก > Inspiration, Reflection > Past blog: วันแม่ 2006

Past blog: วันแม่ 2006

12 สิงหา ผ่านมาอีกครา… ปีนี้บราวนี่พ้อทน์หดหายเพราะไม่ได้ส่งการ์ดไปให้แม่ ได้แต่ฝากน้องหอมแก้มแม่ทางโทรศัพท์

ช่วงนี้มีบทความมากมายในสื่อไทยเกี่ยวกับเรื่องแม่ๆ ที่อ่านแล้วกดดันต่อมน้ำตาเสียจริง  วันแม่ในความเห็นของผมเป็นวันสำคัญที่มีความหมายมากมาย เป็นวันที่สังคมออกมาเตือนสติของพวกเราซึ่งใช้ชีวิตแบบความเร็วสูงให้หยุดคิดระลึกถึงพระคุณของแม่บ้าง  มีวันหยุดราชการไปให้ใช้เวลากับแม่ ได้ทำกิจกรรมอะไรตามประสาแม่ๆลูกๆ

นอกจากวันนี้สังคมเทิดทูนในความเป็นแม่ของผู้หญิงแล้ว จริงๆมันก็ยังเกี่ยวเนื่องไปถึงผู้หญิงอีกหลายๆคนที่ไม่ได้เป็น หรือยังไม่ได้เป็นแม่อีกด้วย  ผมไม่เชื่อว่าความเป็นแม่นั้นจะเป็นได้ก็ต่อเมื่อผ่านเพียงเงื่อนไขที่ว่า คือต้องเป็น’ผู้ให้กำเนิด’ เท่านั้น มีออกมากมาย เห็นได้ทั่วไปว่าในบ้างครั้ง ถึงเงื่อนไขนั้นจะผ่าน แต่ความเป็น’แม่’นั้นไม่มี (หรือไม่อยากที่จะมี) หรือในบ้างครั้ง เงื่อนไขนั้นไม่ผ่านแต่ คนมากมายกับเรียกเธอว่า’แม่’ และเถิดทูนเหนือผู้ให้กำเนิดเสียอีก

ความเป็นแม่ที่ดีนั้นมันเปี่ยมไปด้วยหลากหลายคุณสมบัติ – ความเมตตา ความรับผิดชอบ ความรัก ความอดทน คุณร่ายไปสิ มันมากมายเหลือเกิน
ความเป็นแม่นั้นรวมซึ่งคุณสมบัติด้านบวกเกือบจะทุกอย่างในความเป็นคน – เป็นผู้สร้างและเป็นผู้ให้

ผมไม่ได้หมายความว่าผู้ชายไม่มีส่วนเอี่ยวหรือไม่มีด้านที่ดีนะ แต่มันอาจจะเป็นที่ธรรมชาติของผู้หญิงที่มีความสามารถในการให้มากกว่า
อาจจะเป็นเพราะเธอมีความกล้าหาญมากกว่า และความกล้าหาญนี้เป็นคนละอันกับความหาญกล้า และบ้าบิ่นนะครับ
ที่ผมบอกอย่างนั้นเพราะ พุทธ(นิกายนิชิเร็น) ท่านว่าไว้ว่าพระพุทธนั้นเปี่ยมไปด้วยความเมตตา แต่ปุถุชนคนธรรมดาอย่างเรานั้นจะสามารถดึงเอาความเมตตาออกมาได้ก็ต่อเมื่อมีความกล้าหาญเท่านั้น

ผมเลยโยงมาเกี่ยวกับความเป็นแม่ตรงนี้ ว่าคนที่จะเป็นแม่ที่ดี น่าจะต้องมีความกล้าหาญแอบๆแฟงๆอยู่ ก็การที่จะให้ความสำคัญใครสักคนมากกว่าตัวเรา และปกป้องคุ้มครองเค้านั้นนี้มันเป็นสิ่งที่ไม่ธรรมดาเลยนะครับ ต้องอาศัยความกล้าหาญที่ยิ่งใหญ่มากมาย ยิ่งแม่ๆทั้งหลายที่มีสังคมอันกว้างเป็นลูกๆด้วยแล้ว ผมว่าเธอเป็นผู้สร้างอนาคตอย่างแท้จริง

อย่างนี้แล้ว คุณผู้หญิงทั้งหลายก็น่าจะดีใจที่ไม่ต้องรอนานถึง 9เดือน (หรือมากกว่านี้น) เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของตำแหน่งแม่เลยว่าไหมครับ?
ดูเเลลูกคนอื่นน่าจะดีด้วยซ้ำ ไม่ต้องเจ็บเบ่งเอง และเบื่อเมื่อไรก็หนีไปเที่ยวได้สบายไม่ติดพัน!

ผมรักแม่ต้องที่สุดครับ
ทอป

หมวดหมู่:Inspiration, Reflection ป้ายกำกับ:,
  1. ยังไม่มีความเห็น
  1. No trackbacks yet.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: