วันก่อนแวะไป National Gallery นัดเพื่อนไว้ แต่มาถึงก่อนเวลา…ติดต่อก็ไม่ได้ สงสัยว่ามุึด’หลอด’อยู่
มีเวลา ครึ่งชั่วโมง เลยมาเดินดูรูป ครั้งสุดท้ายทีได้มาก็หลายปีมาแล้ว

ศิลปะจรรโลงใจ – แต่วันนี้เวลาน้อยเลยได้ดูแค่สองรูป

รูปเเรก The Sun Flower – สีเหลืองเป็นสีของมิตรภาพ เเวนโก๊ะเขียนรูปนี้เพื่อเเขวนไว้ในห้องนอนรับเเขก เพื่อต้อนรับโกแกงเพื่อนรัก รูปดูสดใสแต่มีความหมายมากมาย วังวนของชีวิต การอุทิศตน ความสัตย์ซื่อและความเสื่อม

สดใส แต่เเฝงไปด้วยความเศร้า เหงา
เฝ้ารอแต่ก็หวั่นไหว

หลังจากวาดรูปนี้ไม่นานสภาพจิตใจของเเวนโก๊ะก็ดิ่งลง ทะเลาะกับโกแกง โรคประสาทกำเริบ เค้าตัดหูตัีวเอง ผลกระทบเป็นลูกโซ่
เเวนโก๊ะจบชีวิตของตัวเอง อายุ 37ปี

รูปที่สอง ปู
เส้นวาด มันทำให้ผมคิด
ใหญ่-เล็ก ละเอียด-หยาบ หนัก-เบา เข้ม-อ่อน
ความงามมันเกิดจากความต่าง
ความต่างที่ผสมกันอย่างกลมกลืน

การใช้ชีวิต ก็คงคล้ายกัน…
ตรืออด…ตรืออด…”ครับ มาเเล้วเหรอ รอตรงนั้นเเหละ เดี๋ยวไปเจอ”